Razu pewnego w pięknym grodzie Kraka... Może pomińmy ten wstę.p i skoncentrujmy się na bardziej mrocznym aspekcie owej bajeczki¹. Tegoż to dnia, podróżując tramwajem znanej linii, spotkałam Wolf... Osobnika z długimi, ciemnymi włosami, z lekką sugestią loków, bądź też nieudolnie stoczonej walki z prostownicą, odzianego w długi skórzany Płaszcz, w odcieniu czerni, jaką może zapewnić wyłącznie pochmurna bezksiężycowa noc⁴. Siedział wygodnie rozparty na jednym z drewnianych siedzeń⁵, z dumą prezentując glany, wiadomego koloru. Ja, cóż, spojrzałam w mrok, a ciemność odwzajemniła moje spojrzenie, po czym zajęłam strategiczne miejsce stojące przy kasowniku⁶. Dwadzieścia minut później, ku mojemu zdumieniu, Osobnik w Płaszczu opuścił rozklekotaną maszynę na moim przystanku, co mój umysł, będący już po gruntownym formatowaniu i dwukrotnym resecie skomentował nastę.pująco: "O, mam Osiedlowego Wolfganga!". Przypadkowo, z pewnym wysiłkiem Nie-Śledząc⁷ owego Osobnika, zauważyłam ogrom naszywek na plecaku tegoż oraz samotnie dyndającego białego "gryzonia", który po intensywnych, choć przy zachowaniu odpowiedniego dystansu, oględzinach okazał się... Muminkiem.
Hm... Hm...
Tak... W tym momencie powinna nastą.pić umoralniająca puenta o Mrocznych Obyczajach Muminków, zapewne fanatycznie słuchających fińskiego metalu, których moralność z pewnością zawstydziłaby poczciwą, starą Bukę. Jednakże zanim schwytam wartą przekazania myśl, muszę ukryć gdzieś Mroczne Księgi autorstwa Tove Jansson... Uwolgangnienie jest bliskie! Choć cały ciężko dopracowywany efekt psuje codzienny rytuał schłodzenia czaszki pod strumieniem letniej wody w towarzystwie nadmiernej ilości piany. Ale jakoś nie jestem w stanie wyzbyć się starego przyzwyczajenia.

Piątek! Minął!
Nie mogłam się powstrzymać, żeby nie użyć tej emotikony



¹ bajeczka jest historyjką, którą należy traktować z lekkim przymrużeniem oka. Wiadomo przecież, że Niesamowite Kreatury rodem z baśni nie istnieją. Są tylko poszczególne przypadki, których nie sposób określić tym mianem².
² wykraczają poza ogólny kanon Kreatur. Zwykle mają jedno oko i całkiem niezłe uzębienie³.
³ często określa się je mianem "to taka dziwna rybka, którą niedawno złowiłem w Rzece".
⁴ patrz "Zbrojni", kwestia kawy kapitana Vimesa.
⁵ klasyczny zabieg archaizacji tramwaju. Dobrodziejstwo zachodu lat '90. Możliwe, że całkiem niedługo powrócimy do koncepcji konnych tramwajów - co może usprawniłoby nieco komunikację miejską, którą paradoksalnie spowalnia "Szybki tramwaj", zwany również "Bombardierem" lub "Akwarium, w którym ludzie są rozpłaszczeni na szybie jak glonojady".
⁶ przynajmniej wiadomo, która godzina bez konieczności sięgnięcia po telefon.
⁷ co okazało się trudne, gdyż - co stwierdziłam z pewną konsternacją - zmierzaliśmy w tym samym kierunku. Ale udało się osiągnąć kompromis dzięki rozbudowanej sieci osiedlowych chodników, co ułatwiło wędrówkę w tym samym kierunku, lecz inną trasą.